II Polski Synod Plenarny (1991-1999) - Liturgia Kościoła po Soborze Watykańskim II

Liturgia w tajemnicy Kościoła

14. Chrzest jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, sakramentem wszczepienia w Chrystusa, wyzwolenia od grzechu, odrodzenia do synostwa Bożego, włączenia do Kościoła i uczestnictwa w jego posłannictwie. Chrzest oznacza i urzeczywistnia "śmierć dla grzechu i wejście w życie Trójcy Świętej przez upodobnienie do Misterium Paschalnego Chrystusa" [25].

15. Nikt nie staje się chrześcijaninem wyłącznie na podstawie osobistego wysiłku, lecz dzięki łasce chrztu św. oraz pomocy i współudziałowi całej wspólnoty kościelnej. Kościół nazywamy Matką, gdyż przez chrzest rodzi nas do nowego życia i pomaga nam wzrastać w wierze, nadziei i miłości [26]. Dlatego dzieciom udziela się chrztu w wierze Kościoła wyznawanej publicznie przez rodziców, chrzestnych i lokalną wspólnotę parafialną. Osoby te reprezentują całą społeczność chrześcijańską - Kościół Matkę.

16. Rozwój łaski chrztu wymaga szczególnej pomocy rodziców i rodziców chrzestnych. Są oni zobowiązani do stworzenia nowoochrzczonemu środowiska wiary i wzrostu na drodze życia chrześcijańskiego. Misja ich jest prawdziwą funkcją kościelną. Za zachowywanie i rozwój łaski chrztu ponosi częściowo odpowiedzialność także cała wspólnota eklezjalna [27].

17. Kościół zachowując stałą praktykę dopuszczania dzieci do sakramentów wtajemniczenia, przywrócił w naszych czasach katechumenat w celu doprowadzenia dorosłych oraz dzieci w wieku katechizacyjnym do dojrzałej wiary i uczestnictwa w misterium paschalnym. Katechumenat ten dotyczy osób, które już usłyszały przepowiadanie tajemnicy Chrystusa i pod wpływem Ducha Świętego, otwierającego ich serca, świadomie i z pełnym przyzwoleniem woli szukają Boga żywego oraz podejmują wysiłek nawrócenia.

18. Chrzest dzieci z natury swej wymaga katechumenatu pochrzcielnego, polegającego na stałym rozwoju łaski chrztu przez wychowanie chrześcijańskie w rodzinie, uczestnictwo w katechezie oraz osobisty wzrost duchowy i moralny, stosownie do naturalnego dorastania osoby ludzkiej [28].

Polskie drogi odnowy liturgicznej

58. Rodzice zgłaszający duszpasterzom zamiar ochrzczenia dziecka zazwyczaj kierują się motywami wynikającymi z żywej wiary. Pragnienie ochrzczenia swych dzieci wyrażają także osoby złączone tylko kontraktem cywilnym. Niekiedy jednak rodzicom przyświeca chęć zachowania zwyczaju lub uniknięcia nieprzychylnej opinii środowiska. W konsekwencji nie przyjmują oni zasady, że chrzest zobowiązuje do podjęcia obowiązku wychowania dziecka w wierze Kościoła.

59. Wybór na chrzestnego jest traktowany jako zaszczyt. W podejmowaniu tej funkcji zbyt dużą rolę odgrywają jednak motywy zwyczajowe i towarzyskie.

60. Duszpasterze winni przestrzegać norm sprawowania liturgii chrztu i zaleceń Episkopatu Polski. Zdarza się, że bez ważnych powodów chrzci się poza Mszą świętą. W niektórych parafiach obrzęd przyjęcia dzieci sprawuje się dopiero po homilii, pomija się procesję od drzwi kościoła i od chrzcielnicy do ołtarza. Bywa, że chrzci się podczas jednej liturgii tak wiele dzieci, iż pośpiech i rutyna zagrażają powadze pierwszego i najważniejszego sakramentu.

61. Niekiedy utrzymuje się praktyka samego tylko przekazywania i sprawdzania wiadomości religijnych w toku tzw. przygotowania dorosłych i dzieci w wieku szkolnym do sakramentów, natomiast brakuje autentycznego wtajemniczenia chrześcijańskiego, które powinno dokonywać się przede wszystkim w rodzinach chrześcijańskich i przez katechumenat.

Liturgia - zaproszenie do odpowiedzialności. Wskazania i zalecenia synodalne

104. Należy z wielką troską podejmować formację rodziców i chrzestnych przed chrztem, bierzmowaniem i Pierwszą Komunią świętą przez przygotowanie i prowadzenie stosownych katechez i nabożeństw liturgicznych. Głównym celem formacji powinno być wprowadzanie w rzeczywistość sakramentów i pogłębienie świadomości ich znaczenia w życiu chrześcijańskim.

105. Poznanie sytuacji duchowej rodzin dzieci zgłoszonych do chrztu jest obowiązkiem duszpasterzy. Chrzest winien stanowić dogodną sposobność uregulowania sytuacji małżeńskiej niektórych rodziców.

106. Rodzicom chrzestnym należy uświadamiać wagę ich funkcji w życiu chrzczonego dziecka i wspólnoty kościelnej. Funkcji tej nie mogą pełnić osoby, które nie przyjęły jeszcze sakramentu bierzmowania.

107. Godne zalecenia jest pouczanie o chrześcijańskim sensie imienia i obchodzenia imienin. Jest to dzień przypominający przyjęcie chrztu oraz oddanie pod opiekę świętego Patrona, który jest dla chrześcijanina wzorem i orędownikiem. W związku z tym należy doradzać rodzicom wybór imion dzieci, które mają zostać ochrzczone, z katalogu świętych.

108. W każdej diecezji należy powołać ośrodek katechumenalny, przygotowujący do chrztu grupy katechumenów. Ośrodek ten powinien podejmować także zadania formacyjne wobec osób religijnie zaniedbanych, które decydują się na udział w "katechumenacie pochrzcielnym" [100].

109. W każdej parafii należy ustalić i podać do publicznej wiadomości terminy sprawowania chrztu dzieci. Z zasady winny to być wybrane niedziele oraz - przy zapewnieniu odpowiednich warunków - Wigilia Paschalna. Z racji duszpasterskich byłoby wskazane udzielanie chrztu nie tylko podczas Eucharystii chrzcielnej, ale także (co pewien czas) na innych Mszach świętych. Wyznaczenie "niedziel chrzcielnych" wiąże się z ustaleniem stałych terminów katechez dla rodziców i chrzestnych.

przypisy

25. KKK, 1239; KPK, kan. 854.

26. Por. KKK, 1238.

27. Por. KKK, 1255.

28. Por. Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych dostosowane do zwyczajów polskich, 1-26; KKK, 1231.

100. KKK, 1231.

© 2017 Franciszkanie Zabrze. All Rights Reserved.

Please publish modules in offcanvas position.

Free Joomla! templates by Engine Templates