W środę 15 maja 2013 zmarł w Katowicach o. Tarsycjusz Waszecki OFM. Jego pogrzeb odbył się 17 maja w Panewnikach o godz. 10:30.

O. Tarsycjusz Stanisław Waszecki urodził się 9 lipca 1935 roku w Rybniku - Ligocie, z rodziców Józefa i matki Moniki z domu Delong. W piątym dniu życia został ochrzczony w kościele parafialnym Matki Boskiej Bolesnej w Rybniku, otrzymując imię Stanisław. Mając 11 lat przystąpił do I Komunii św. w franciszkańskim parafialnym kościele św. Józefa w Rybniku, a rok później, w tym samym kościele, przyjął sakrament bierzmowania, którego udzielił mu ks. bp Juliusz Bieniek.

W 1941 roku, jako sześcioletni chłopiec, zaczął uczęszczać do niemieckiej Szkoły Podstawowej w Rybniku, w której ukończył 3 klasy. Po zakończeniu wojny kontynuował naukę w polskiej szkole. Po jej ukończeniu w 1949 roku został przyjęty do Małego Seminarium Duchownego OO. Franciszkanów w Jarocinie. Ponieważ Małe Seminarium zostało w 1952 r. zlikwidowane przez władze państwowe, skierował prośbę o przyjęcie do nowicjatu franciszkańskiej prowincji Wniebowzięcia NMP. Został przyjęty i posłany do nowicjatu w Kobylinie.

Nowicjat rozpoczął 8 września 1952 r. w Kobylinie, otrzymując imię Tarsycjusz oraz habit franciszkański z rąk magistra nowicjatu o. Józefa Zająca.

Po złożeniu 9 września  1953 r. w Kobylinie pierwszej profesji na ręce ministra prowincjalnego o. Tytusa Semkły, udał się do rybnickiego klasztoru, gdzie przebywali bracia uzupełniający wykształcenie średnie na Wydziale Humanistycznym Seminarium Filozoficznego – zdał tam 26.06.1954 r. tzw. małą maturę.

W 1954 roku rozpoczął studia filozoficzne w Opolu i studiował tam przez dwa lata. Od 1956 do 1960 roku odbył seminaryjne studia teologiczne w Panewnikach. Definitor prowincjalny o. Chryzostom Kurek przyjął od niego 15.12.1956 r. w Panewikach profesję uroczystą. W Panewnikach ks. bp Herbert Bednorz udzielił mu 21.12.1956 r. tonsury, co było znakiem przynależności do duchowieństwa, a także niższych święceń ostiariatu, lektoratu, egzorcystatu i akolitatu (14.08.1958) oraz święceń subdiakonatu (21.02.1959), diakonatu (25.04.1959) oraz prezbiteratu (11.05.1959). Mszę św. prymicyjną odprawił w kościele franciszkańskim św. Józefa w Rybniku.

Po święceniach, przez rok, uczęszczał do Państwowego Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących w Gliwicach, gdzie 13.06.2960 r. zdał maturę państwową. Przez kolejny rok (1960-1961) kończył w Panewnikach kurs pastoralny, by nabyć uprawnień do sprawowania sakramentu pokuty.

W lipcu 1961 r. skierowany został do klasztoru w Bytomiu, by przy tamtejszej parafii św. Wojciecha podjąć obowiązki wikariusza parafialnego i katechety. Ustalenia Kongresu Kapitulnego z 1962 roku przeznaczyły go do klasztoru wschowskiego, do którego udał się w sierpniu tegoż roku w charakterze stacjonariusza. Przebywał tam trzy lata (do 1965 r.).

Kolejne dziewięć lat spędził w klasztorze w Panewnikach, najpierw jako wikariusz parafialny (1965-1968) i rekolekcjonista (1966-1968), a następnie jako wikariusz domu, misjonarz ludowy i lokalny referent powołań (1968-1971) oraz prowincjalny komisarz III Zakonu Św. Franciszka (1970-1974). W 1974 roku (19 kwietnia) biskup katowicki ks. Herbert Bednorz powołał o. Tarsycjusza na przewodniczącego Zespołu ds. ożywienia działalności grup dewocyjnych w diecezji w ramach I Synodu Diecezji Katowickiej.

W latach 1974-1980 przebywał w domu zakonnym w Rybniku, gdzie był gwardianem tamtejszej wspólnoty i kronikarzem oraz prowincjalnym asystentem Świeckiej Rodziny Franciszkańskiej. W 1978 roku podjął studia zaoczne dla księży na wydziale prawa kanonicznego KUL uwieńczone zdobyciem magisterium – 29.10.1980 roku obronił pracę magisterską „Przepisy prawa Trzeciego Zakonu Świeckich św. Franciszka z Asyżu”. Podczas pobytu w Rybniku otoczył duchową opieką 16 domów sióstr zakonnych.

Po sześciu latach pobytu w Rybniku powrócił w 1980 roku  do Panewnik i objął obowiązki wicerektora WSD oraz prowincjalnego asystenta Świeckiej Rodziny Franciszkańskiej. Został także wybrany dyskretem klasztoru. Po roku zrezygnował ze stanowiska wicerektora, ale powołany został do Rady Plenarnej Prowincji.

Na przełomie 1982/1983 roku przebywał przez 3 miesiące w Bielsku Kamienicy, a następnie przez pół roku w Starych Panewnikach.

W latach 1983 – 1991 należał do wspólnoty w Chorzowie – Klimzowcu. Kontynuował swoją opiekę nad Świecką Rodziną Franciszkańską jako prowincjalny asystent (1983-1991), był członkiem zarządu klasztoru (1983-1986) oraz gwardianem i ekonomem klasztoru (1986-1991). Minister prowincjalny o. Hipolit Lipiński wyznaczył dnia 5 marca 1990 roku. o. Tarsycjusza odpowiedzialnym za zorganizowanie placówki w Górkach Wielkich. Pogarszający się stan zdrowia spowodował, że zrezygnował 21.05.1991 r. z urzędów w Chorzowie.

Z Chorzowa przeniósł się 23.05.1991 r. do Górek Wielkich, gdzie był pierwszym gwardianem nowo powstałego domu zakonnego oraz jego ekonomem (1991-1995). Był także pierwszym administratorem powstałej tam tymczasowej parafii św. Jana Sarkandra (1991-1995). Opiekował się nadal FZŚ jako prowincjalny asystent (1991-2001). Od chwili, kiedy zlecono mu organizowanie placówki w Górkach Wielkich, prowadził kronikę klasztorną. Otrzymał także 14.10.1992 r. nominację na ojca duchownego dekanatu skoczowskiego. Od roku 2001 przebywał w Górkach Wielkich jako rezydent (stacjonariusz).

Pogarszający się stan zdrowia spowodował, iż został na początku tego roku przeniesiony do panewnickiej infirmerii.

O. Tarsycjusz większą część swego kapłańskiego życia poświęcił posługiwaniu na rzecz Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Przez 31 lat (1970-2001) był przeznaczany przez władze Prowincji na prowincjalnego asystenta troszczącego się o rozwój tego Zakonu i jego działalność, o opiekę nad wspólnotami regionalnymi i lokalnymi, o przygotowywanie materiałów formacyjnych. Napisał wiele artykułów o FZŚ, zaczął w 1989 roku wydawać, ukazujący się do dzisiaj, kwartalnik „Pokój i Dobro”, napisał także, cieszący się do dzisiaj dużym wzięciem, modlitewnik „Pokój i Dobro”. Przygotowywał młodych współbraci do pracy z FZŚ prowadząc przez 14 lat (1981-1995) wykłady z Duszpasterstwa FZŚ w WSD Franciszkanów w Panewnikach.

Od 2001 roku, intensywnie pracował na polu wydawniczym. Przepisywał i wydawał kazania naszych współbraci spoczywające w Archiwum Prowincjalnym. Napisał ponad 35 książek.

O. Tarsycjusz Waszecki zmarł 15 maja 2013 roku w szpitalu w Katowicach-Ochojcu. Przeżył 77 lat, w Zakonie 60, w kapłaństwie 54.

© 2017 Franciszkanie Zabrze. All Rights Reserved.
Free Joomla! templates by Engine Templates